Horain dela urte batzuk, zazpi edo zortzi urteko umeek game boy izeneko makinatxo bat edukitzeagatik zoratuta zeuden. Hori baitzen teknologia berriekin zeukaten kontaktu bakarra. Gaur egun, galdetu itzazu ume bati ea nintendo batekin konformatzen den. Eta segur aski esango dizu: eta ordenagailua? Eta kamara? Eta Ipod.a? Eta mugikorra?... Gauzak izugarri aldatu dira, eta hori zeharo nabaritzen da gazteengan. “orain dela urte batzuk” horrela berariaz hasi naiz, ez dago zer esanik ez gure gurasoen garaiko teknologiarekin, ez dut horretatik hasi ezta aurrerago ere, bestela berrogeitamar horrialdeko hausnarketa egin beharko nuke.
Bururatu zaizu gaur egungo ume bati erakustea atera ziren lehenengo bideo jokoak? Oso aspergarriak direla diote, itsusiak eta txarto eginda daudela zihurtatzen dute. Teknologiaren garapena azken urte hauetan guztioi ustekabean harrapatu gaitu, eta baita esan beharko genuke oso ondo moldatu egin garela, bat-batean teknologia berririk gabe geratuko bagina zer gertatuko litzateke? Ez gaude prest jada aparatu horiek guztiekin gabe bizitzeko. Hala ere, posiblea dela badakigu, gure amonak eta aitonak bizi izan dira teknologia berririk gabe. Baina hori beste garai bat zen, hori diote gaur egungo gazteek, beraintzat noski hau orainaldia da eta ez diote so egiten lehenaldiari ezta etorkizunari ere. Baina arazoa da etorkizuna hor dagoela, itxaroten eta daukan garrantzia eman beharko genukeen. Gaur egun gero eta gauza gutxiago egiten ditugu teknologia berririk gabe. Liburuak gaur egun makina batekin ere irakurtzen dira! Ez da beharrezkoa orrialderik. Ume bat ez da merkatura ailegatzen denean azken teknologia dendetara, soilik “primerakoa!”, “bikaina da” esaten dute.
Lehen gauza zen produktuak saltzea, gaur egun multinazionalak saiatzen dira asmatzen gurentzat ezinbestekoak diren produktuak asmatzen, eta lortu egiten dute. Beraz, horrela jarraituz gero, nola ailegatuko gara?
